Ik kreeg laatst een mailtje met daarin een bijzonder verzoek. Er werd woonruimte gezocht. Zulke mailtjes moet ik niet over het hoofd zien, want sinds ik mij heb aangemeld bij facebook vliegen de berichten me om de oren. Wel leuk trouwens, daar niet van. Maar goed, dat mailtje dus...
Ik gooide de vraag in de groep. Wat wil zeggen dat ik het eerst even alleen met man besprak, zonder woorden, want de kinderen waren ook in de woonkamer. Het bespreken bestond in dit geval uit het droppen van mijn laptop op zijn schoot met daarop het betreffende mailtje. Na het gelezen te hebben kwam tot mijn verbazing instemming. Ik moest zelf nog even denken of ik het wel wilde, maar okay, waarom niet?
Toen werden de drie dames, die woonruimte moesten gaan delen, er even bij betrokken. Wie zwijgt ,stemt toe, dus ook zij gingen accoord. En zo werd ons gezin gisteren uitgebreid met een zwart dametje met lange oren. Levin trots, want hij mag zich de wettige eigenaar noemen. De kennismaking verliep voorspoedig, dus missie geslaagd.
 |
| Verheugd |
 |
| Kennismaking met de huisgenotes |
 |
| Loekie is ook nieuwsgierig |
1 opmerking:
Leuk! Maar ik begin er niet meer aan. Ik zou nog wel ooit weer een hond willen, maar voorlopig niet.
Een reactie posten