De digiwereld

Ik voel me soms net een toerist in China reizend van A naar B. Je weet waar je ongeveer heen wilt, vraagt het aan de buschauffeur in je beste Engels en krijgt een Chinees antwoord terug. Terwijl je in de vermoedelijk goede bus zit houd je alle wegwijzer borden en naambordjes in de gaten. Niet dat je het lezen kan, die tekens, maar het lijkt een soort houvast. Naast het vergelijken van tekens en zoeken naar herkenning kijk je ondertussen rond of een gebouw of straat je bekend voor komt. 

Zo is het ook met de ,voor mij vreemde, digiwereld. Twitter, Tweets, Facebook, HTML codes, trackbacks, URLs, gadgets, I-pad, I-pod, ...en weet ik veel meer welke 'Chineze' termen er om m'n oren vliegen?

Maar net als toen in China, toen we uiteindelijk fietsen gehuurd hadden en zo veel makkelijker de miljoenenstad Beijing doorkruisten , alsof we er al jaren woonden, vind ik er m'n eigen weg. Ik snap het alleen op mijn manier ,en ook alleen maar dat ene stukje dat ik betreed.  Zo kan ik bijvoorbeeld met mijn mobiel bellen :-) ... en o ja, SMSen lukt ook nog, ik heb een blog en ben lid van hyves. Facebook is nog niet aan mij besteed.

Zojuist heb ik een Twitteraccount aangemaakt. Een kwestie van vakjes invullen. Niet dat ik wil twitteren, weet ook niet hoe het werkt, en waarom zou ik? ,maar het was nodig, begreep ik, om de stand van zaken te kunnen volgen van de migratie. De migratie van mijn en nog 389.999 web-logs. Via Twitter werden updates geplaatst. Na wat klikken op knoppen kon ik zo lezen dat er inmiddels 160.000 blogs klaar staan om online te gaan. Nog net geen 40% dus (Ja, rekenen kan ik wel). Het gaat nog wel even duren denk ik, maar het goede nieuws is in ieder geval dat ik niet bang hoef te zijn m'n blog en foto's kwijt te zijn.